biedota ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ogół ludzi biednych, bez środków do życia (1.2) osoba bez środków do życia, człowiek, który budzi współczucie
(1.1)
(1.1) Hrabiego stać było na wielki gest: wybudował szpital dla biedoty, czym zyskał sympatię córki księcia.
(1.1) biedota miejska
bieda , biedak , biedaczka , biedactwo , biedny , zbiednienie , biedowanie , biedaczek , biedaczyna / biednieć biedny biednie
angielski: (1.1) the poor białoruski: (1.1) бедната , бядняцтва ; (1.2) бядняк duński: (1.1) de fattige niemiecki: (1.1) die Armen rosyjski: (1.1) беднота ; (1.2) бедняк ukraiński: (1.1) біднота