granit ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) pospolita, kwaśna skała magmowa;
(1.1)
(1.1) Schody marmurowe lub z granitu mają mnóstwo uroku.
granityzacja granitowy
, (), < → ziarnisty, mający ziarnistą strukturę
angielski: (1.1) granite baskijski: (1.1) granito białoruski: (1.1) граніт bułgarski: (1.1) гранит chorwacki: (1.1) granit czeski: (1.1) žula , granit duński: (1.1) granit esperanto: (1.1) granito fiński: (1.1) graniitti francuski: (1.1) granit hiszpański: (1.1) granito interlingua: (1.1) granito kataloński: (1.1) granit norweski (bokmål): (1.1) granitt norweski (nynorsk): (1.1) granitt nowogrecki: (1.1) γρανίτης rosyjski: (1.1) гранит słowacki: (1.1) granit , žula słoweński: (1.1) granit szwedzki: (1.1) granit tagalski: (1.1) granayt turecki: (1.1) granit ukraiński: (1.1) граніт węgierski: (1.1) gránit włoski: (1.1) granito
granit ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) granit
granit ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) granit
(1.1)
(1.1) žula
granitový
granit ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) granit
(1.1) en granit, granitten, granitter, granitterne
(1.1) Granit består hovedsagligt af kvarts samt en række andre mineraler som giver farver og strukturer i stenen. → Granit składa się głównie z kwarcu i szeregu innych minerałów, nadających kamieniowi barwy i struktury.
granit ()
(1.1) granit
granito
granit ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) granitStanisław Ropelewski, Dictionnaire complet français-polonais et polonais-français, s. 354
granit ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) granit
(1.1) granit; granits
granit ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) granit
(1.1) prirodzený / umelý granit
(1.1) žula
granitový
granit ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) granit
(1.1) en granit, graniten, graniter, graniterna
(1.1) zobacz też: geografia w języku szwedzkim
granit ()
rzeczownik (1.1) granit
(1.1)