__TOC__ hiper- ()
przedrostek (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na nadmiar lub ponadwymiarowość czegoś albo wskazujący na wielkość lub wysoki poziom czegoś
(1.1) hiperaldosteronizm • hiperalgezja • hiperbaryczny • hiperbola • hiperemia • hipererotyzm • hiperestezja • hiperfiltracja • hiperfokalny • hiperfragment • hiperfunkcja • hipergalaktyka • hipergammaglobulinemia • hipergeniczny • hiperglikemia • hipergol • hiperhidroza • hiperinflacja • hiperjądro • hiperkalcemia • hiperkaliemia • hiperkataleksa • hiperkeratoza • hiperkinezja • hiperkompensacja • hiperkrytycyzm • hiperkrytyka • hipermarket • hipermetria • hipermetropia • hipermnezja • hipernatremia • hiperosteoza • hiperplazja • hiperprodukcja • hiperpoprawność • hiperprolaktynemia • hipersil • hipersoniczny • hiperstatyczny • hipersten • hipertelia • hipertermia • hipertonia • hipertrofia • hipertymia • hiperwitaminoza
(1.1) hipo-
Marta Jurkowlaniec, Terminoelementy w języku kryminalistyki, w: Debiuty Naukowe II. Terminologia – translatoryka – terminografia, Uniwersytet Warszawski, Warszawa 2008, s. 88. (hyper-) → nad, ponad
angielski: (1.1) hyper- hiszpański: (1.1) hiper- rosyjski: (1.1) гипер- włoski: (1.1) iper-
hiper- ()
przedrostek (1.1) hiper-
(1.1) hipo-
(hyper-)