człowieczek ()

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) od: człowiek (1.2) mały człowiek, np. dziecko lub karzeł (1.3) źrenica okaAntoni Śmieszek, Polski człowieczek = „źrenica” i kilka innych semicko-indoeuropejskich analogii znaczeniowych, „Język Polski” nr 4/1914, s. 123.

(1.2) Ten delikatny człowieczek ze słabym głosikiem musiał wygłosić mszę żałobną.

(1.1-2) ludzik

człowiek , człek , człeczyna , odczłowieczanie , odczłowieczenie , uczłowieczanie , uczłowieczenie , człowieczeństwo , człowiekowate , człowiekowaty uczłowieczać , uczłowieczyć , odczłowieczać , odczłowieczyć człowieczy, człeczy, człowiekowaty człowieczo, człeczo

(1.1-2) (1.3) od (1.2) – kiedy patrzymy w lustro we własnym oku możemy dostrzec swoją małą postać.

(1.1) (1.3) białoruski: (1.1) чалавечак ; (1.2) чалавечак nowogrecki: (1.1) ανθρωπάκι ; (1.2) ανθρωπάκι rosyjski: (1.1) человечек ; (1.2) человечек