__TOC__ carecer ()
(dialekty z utożsamieniem s-z)
czasownik nieprzechodni (1.1) nie mieć, być pozbawionym (czegoś), brakować, nie wystarczać
(1.1)
(1.1) La idea de que la fiebre es prueba de respuesta a la vacuna carece de toda base científica. → Pomysł, że gorączka stanowi dowód odpowiedzi na szczepionkę, nie ma żadnych podstaw naukowych.
(1.1) carecer de + (grupa nominalna)
(1.1) faltar, escasear, necesitar
(1.1) bastar, abundar, poseer
carencia , carecimiento , carenciado , carestía carenciado, carencial, carente
<
carecer ()
czasownik (1.1) nie mieć, nie posiadać czegoś (1.2) brakować (1.3) potrzebować