nawalić ()
czasownik dokonany ( nawalać) (1.1) zawieść w czymś, nie zdołać zrobić czegoś z własnej winy (1.2) zepsuć się (1.3) nazrzucać, naukładać, zgromadzić wiele rzeczy w jednym miejscu; także: przybyć gdzieś w dużej liczbie (1.4) wydalić odchody czasownik zwrotny dokonany nawalić się (2.1) upić się
(1.1-4) (2.1)
(1.2) Gdyby „Nord” miała radiostację, to po awarii akumulatorów i popsuciu się wszystkiego, co mogłoby nawalić, szukano by nas już od miesiąca. (2.1) - Musiałem się mocno nawalić – przerwał niecierpliwie tancerz – skoro nie pamiętam naszego spotkania.
(1.3) nawalić + (2.1) nawalić +
(1.1) schrzanić, zawalić, spieprzyć, zjebać, spierdolić (1.2) spieprzyć się, schrzanić się, zjebać się, spierdolić się (1.3) najebać, nakurwić (1.4) narobić, nasrać, najebać (2.1) schlać się, nabzdryngolić się, spić się, najebać się, napierdolić się, nakurwić się
nawalność , nawalony , nawalanie , nawalenie , nawał , nawała nawalać nawalony nawalony, nawalny
angielski: (1.1) fail; (1.2) fail