krętacz ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek oszukujący, używający wykrętów, wybiegów
(1.1)
(1.1) bajerant, blagier, kombinator, kuglarz, lawirant, manipulant, manipulator, matacz, naciągacz, oszust, szarlatan; cygan, fałszywiec, hochsztapler, kanciarz, macher, nabieracz, naciągacz, oszukaniec, picer, picuś, szachraj; farmazon, przechera, szalbierz; lewus
krętactwo , kręciek , krętek krętaczka krętaczyć , kręcić krętacki, kręty krętacko
angielski: (1.1) twister, shyster białoruski: (1.1) прайдзісвет francuski: (1.1) aigrefin hiszpański: (1.1) trapacista , embustero interlingua: (1.1) prevaricator nowogrecki: (1.1) καταφερτζής , κατεργάρης , απατεώνας rosyjski: (1.1) пройдоха , плут ukraiński: (1.1) пройдисвіт wilamowski: (1.1) dryjer włoski: (1.1) imbroglione , macchinatore , abbindolatore