__TOC__ vred ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) wrzód (1.2) padaczka
(1.1)
(1.1) ulkus (1.2) epilepsia, padúcnica, zrádnik, psotník, mrcha choroba, zlá choroba, beťah, vražobník
vredovitosť vriedok vredisko vredovatieť vredový, vredovitý, vredavý
vred ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) gałka (obrotowa) (np. do otwierania drzwi) przymiotnik (2.1) rozsierdzony, rozgniewany, rozzłoszczony
(3.1)
(1.1) ett vred, vredet; vred, vreden (2.1) vred, vrett, vreda;
(1.1) knopp, klinka (2.1) vredgad, arg, ond, ilsk, ilsken, rasande, uppretad
(1.1) handtag, anordning
(2.1) vrede (1.1) vrida