һуң () huñ
rzeczownik (1.1) koniec przymiotnik (2.1) późny przysłówek (3.1) późno postpozycja (4.1) po partykuła (5.1) przecież (5.2) -że, to (często pomijane przy tłumaczeniu), wreszcie
(2.1), (3.1) (4.1), (5.1-2)
(4.1) Уның был яҙыуҙары 1893 — 1895 йылдарҙа Верхнеуральск өйәҙендә ошо башҡорт музыкаһын йыйыу ниәте менән сәйәхәтенән һуң сыҡтылар.Әхмәтзәки Вәлиди Туған. Әҫәрҙәр (1917 йылға ҡәҙәр яҙылған әҫәрҙәре). Өфө, Башҡортостан "Китап" нәшриәте, 1996, s. 47 → Te jego notatki zostały opublikowane po jego podróży do powiatu wierchnieuralskiego w celu zebrania muzyki baszkirskiej w latach 1893 — 1895. (5.2) Әйт һуң. → No to powiedz.
(4.1) + һуң
(1.1) аҙаҡ (5.1-2) бит
(1.1) баш (2.1), (3.1) иртә (4.1) ҡәҙәр, ҡәҙәре, тиклем, тикле, хәтлем, хәтле саҡлым, саҡлы
һуңғы һуңынан һуңлау