cygan ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) o kimś, kto prowadzi nieustabilizowany lub wędrowny tryb życia (1.2) o człowieku mającym śniadą cerę i ciemne włosy (1.3) o kimś, kto kłamie i oszukuje rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) siniak (grzyb)
(1.1-3)
(1.1) latający Holender, wagabunda, włóczęga; latawiec, łajza, łazęga, łazik, szlaja, włóczykij, wycieruch, powsinoga; , ; laufer (1.2) czarnuch; murzyn (1.3)
Cygan , Cyganka , Cyganek , cygańskość , cygańszczyzna , Cyganiątko , Cyganeczka , Cyganicha , cyganeria , cyganienie , ocyganienie , cygański , Cygów , Cyga , Cyganówka , Cygany , Cygusy , Cyganki , cyganologia cyganka cyganić , ocyganić , wycyganić cygański cygańsko
(1) Juliusz Zborowski, Z dziejów polskich wyrazów i zwrotów. Rusnak, proćpak, janosik, „Język Polski” nr 7/1914, s. 213.
(1.1) (1.3) białoruski: (1.2) цыганчук rosyjski: (1.3) цыган