смерць ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) śmierć, zgon
(1.1) Атрымаўшы вестку аб смерці свайго брата, ён таемна збёг у Парыж, каб заняць там французскі сталецhasło „Рэч Паспалітая” w białoruskojęzycznej Wikipedii. → Powziąwszy wiadomość o śmierci swojego brata, potajemnie zbiegł do Paryża, aby zasiąść tam na francuskim tronie.
(1.1) клінічная смерць → śmierć kliniczna • пагроза смерці → groźba śmierci
(1.1) скон, гібель, канец; магіла; вечны сон, расстанне са светам
(1.1) жыццё
смертнік , смяротнік смяротны, смяртэльны
бледны як смерць → blady jak śmierć • глядзець смерці ў вочы → zaglądać śmierci w oczy • не на жыццё, а на смерць → na śmierć i życie • пытанне жыцця і смерці → sprawa życia i śmierci