bździna ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) śmierdzący, gazowy efekt przemiany materii, odchodzący z tyłu z hałasem
(1.1)
(1.1) Uważaj, żeby ci się z przeciwnego końca bździna nie wypsnęła, gdy ci portki z dupy ściągniemy i śpiewać wniebogłosy każemy.Tadeusz Nowak wniebogłosy, wyd. „Muza”, Warszawa 1998, ISBN 83-7200-095-6, s. 285
(1.1) pierd, bąk, pierdoła, bździoch, bździucha, bździak
(1.1) cichacz
(1.1) gaz, smród
bzdet , bżdżenie , nabżdżenie , bździoch , bździucha , bździak bździnka bździć , bździeć , nabździć
chodzi jak zła bździna za człowiekiem • kto ze strachu umiera, temu bździnami dzwonią • ginąć jak bździna w śnieżycy • łazić jak bździny po kalesonach
angielski: (1.1) fart