więzić ()
czasownik niedokonany (1.1) trzymać kogoś w więzieniu (także przenośnie)
(1.1)
(1.1) Chodziło o uwolnienie więzionego w Polsce arcyksięcia Maksymiliana, niefortunnego rywala Zygmunta III podczas wolnej elekcji. (1.1) W 1950 r. komunistyczne władze Czech zlikwidowały prowincję, przejmując jej klasztory i więżąc wszystkich zakonników.
uwięzić uwięzienie , więzień , więziennictwo , więzienie więzienny
< → wiązać <
angielski: (1.1) confine, imprison, detain, jail duński: (1.1) fængsle szkocki: (1.1) jile ukraiński: (1.1) ув'язнювати