nadopiekuńczość ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nadmierna, niepotrzebna opiekuńczość
(1.1) ;
(1.1) Agresywny stosunek matki do syna przybiera czasem formę nadopiekuńczości.Wojciech Eichelberger, O co pytają dzieci, Korpus Języka Polskiego
(1.1) nadopiekuńczość rodziców / dzieci / państwa • nadopiekuńczość rodzicielska / matczyna / ojcowska
nadopiekuńczy nadopiekuńczo opieka , opiekuńczość
angielski: (1.1) overprotectiveness rosyjski: (1.1) гиперопека ukraiński: (1.1) гіперопіка