terenowy ()
przymiotnik relacyjny (1.1) związany z terenem, dotyczący terenu (1.2) taki, który działa poza biurem, „w terenie” (1.3) o pojeździe: przystosowany do jazdy w terenie, poza szosami
(1.1-3)
(1.1) Ze względu na trudne warunki terenowe strażnice mogły wystawiać placówki ochraniające granicę na odcinku od 3 do 7 kilometrów. (1.1) W ramach terenowych badań antropologicznych od dawna istniała tradycja, aby dokumentować nawyki żywieniowe, a szczególną uwagę na jedzenie zaczęto zwracać wraz z nadejściem strukturalizmu. (1.3) Pojazdy terenowe są zazwyczaj wyposażane w blokady mechanizmów różnicowych, które powodują, że po ich zablokowaniu pojazd zachowuje się, jakby miał sztywną oś.
(1.3) pojazd/samochód/rower terenowy
terenowiec , teren , terenówka terenowo
angielski: (1.1) field; (1.2) field; (1.3) off-road, all-terrain, field bułgarski: (1.1) теренен; (1.2) теренен