άβουλος ()
przymiotnik (1.1) bezwolny, uległy, bierny
(1.1) P5
(1.1) Ίσως ήταν άνθρωπος έντιμος που δεν άντεχε πια να παίζει έναν άτιμο ρόλο στην Ιστορία, σαν άβουλη μαριονέτα στα χέρια μιας μισοπεθαμένης αυτοκρατορίας. → Być może był przyzwoitym człowiekiem, który nie znosił już grania haniebnej roli w Historii, jak bezwolna marionetka w rękach półmartwego cesarstwa.Louis de Bernières, Το μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι, ISBN 960-274-119-8, str. 438
(1.1) διστακτικός, αναποφάσιστος
αβουλία , αβουλησία άβουλα
(1.1)