poliptyk ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) praca artystyczna składająca się z wielu części tworzących jedno dzieło, w szczególności typ wieloczęściowej nastawy ołtarzowej charakterystyczny dla późnego gotyku;
(1.1)
(1.1) dzieło
(1.1) dyptyk, tryptyk, kwadryptyk (tetraptyk), pentaptyk, heksaptyk, heptaptyk, octaptyk
(1.1) <
angielski: (1.1) polyptych czeski: (1.1) polyptych esperanto: (1.1) poliptiko fiński: (1.1) polyptyykki francuski: (1.1) polyptyque hiszpański: (1.1) políptico kataloński: (1.1) políptic litewski: (1.1) poliptikas niderlandzki: (1.1) polyptiek niemiecki: (1.1) Polyptychon nowogrecki: (1.1) πολύπτυχο portugalski: (1.1) políptico słowacki: (1.1) polyptych szwedzki: (1.1) polyptyk turecki: (1.1) poliptik włoski: (1.1) polittico