набрать ()
czasownik dokonany ( набирать) (1.1) nabrać (wziąć jakąś ilość) (1.2) nabrać (osiągnąć jakiś stopień lub wzmocnić jakąś cechę, np.: szybkość) (1.3) złożyć coś z oddzielnych części (zazwyczaj według wzoru lub schematu)
(1) набра́ть; наберу́, наберёшь, наберёт; наберём, наберёте, наберу́т; набра́л, набрала́, набра́ло; набра́ли; набери́; набери́те; набра́вший, набра́в, набра́вши, на́бранный
забрать, избрать, выбрать, добрать, отобрать, обобрать, перебрать, подобрать, пробрать, собрать, собраться, убрать, прибрать, вобрать, набирать, разобрать, разобраться
набрать воды в рот