monstrancja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) naczynie liturgiczne do wystawiania konsekrowanej hostii; ;
(1.1)
(1.1) Pielgrzymi z Polski ofiarowali Janowi Pawłowi II monstrancję, która trafi do jednego z afrykańskich kościołów. (1.1) Gloria wokół monstrancji była wulkanicznego, szarego koloru. (1.1) Diakon miał problem, melchizedek nie pasował do monstrancji.
(1.1) ostensoriumMichał Woźniak, Ostensorium eucharystyczne z Grabowa.
(1.1)
angielski: (1.1) monstrance, ostensory, ostensorium chiński standardowy: (1.1) 圣体光 chorwacki: (1.1) pokaznica czeski: (1.1) monstrance duński: (1.1) monstrans esperanto: (1.1) monstranco francuski: (1.1) ostensoir hiszpański: (1.1) custodia , ostensorio ido: (1.1) ostensorio indonezyjski: (1.1) monstrans japoński: (1.1) 聖体顕示台 kataloński: (1.1) custòdia , ostensori koreański: (1.1) 성광 limburski: (1.1) monstrans litewski: (1.1) monstrancija luksemburski: (1.1) Monstranz łaciński: (1.1) ostensorium niderlandzki: (1.1) monstrans, ostensorium niemiecki: (1.1) Monstranz portugalski: (1.1) ostensório, custódia rosyjski: (1.1) монстра́нция, монстрация słowacki: (1.1) monštrancia, ostenzórium słoweński: (1.1) monštránca szwedzki: (1.1) monstrans tamilski: (1.1) கதிர்ப்பாத்திரம் ukraiński: (1.1) монстранція, монстрація węgierski: (1.1) monstrancia wilamowski: (1.1) möstranc włoski: (1.1) ostensorio