καταπακτή ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) klapa, pokrywa, luk (1.2) piwnica, podziemie, schowek, skrytka
(1.1-2) F29
(1.2) Μετά τον εμφύλιο πόλεμο ο πατέρας μου κρυβόταν στην καταπακτή που βρισκόταν κάτω από το πάτωμα της κουζίνας. → Po wojnie domowej ojciec mój ukrawył się w schowku, który znajdował się pod podłogą kuchni.
(1.1) πόρτα (1.2) υπόγειο, κρύπτη
καταπαχτή
(1.1-2) wersja alternatywna: καταπαχτή