lejek ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) urządzenie, zwykle o stożkowym kształcie, służące do zmniejszenia średnicy strumienia cieczy; (1.2) przedmiot o kształcie lejka (1.1)
(1)
(1.1) Aby nalać płyn do chłodnicy należy użyć lejka, inaczej spora część wyleje się na pokrywę silnika.
(1.1)
lej , lanie lejkowaty lejkowato olać, lać
od:
angielski: (1.1) funnel baskijski: (1.1) onil, inbutu białoruski: (1.1) лейка bułgarski: (1.1) фуния duński: (1.1) tragt ; (1.2) tragt esperanto: (1.1) funelo; (1.2) funelo gudźarati: (1.1) ગળણી (gaḷaṇī) hindi: (1.1) कीप hiszpański: (1.1) embudo ido: (1.1) funelo islandzki: (1.1) trekt jidysz: (1.1) לייקע (lejke), ליקע (like), לייעק (lejek), ליִעק (liek) kataloński: (1.1) embut niemiecki: (1.1) Trichter norweski (bokmål): (1.1) trakt / norweski (nynorsk): (1.1) trakt , trekt nowogrecki: (1.1) χωνί ; (1.2) χωνί rosyjski: (1.1) воронка , лейка szwedzki: (1.1) tratt ukraiński: (1.1) лійка węgierski: (1.1) tölcsér wilamowski: (1.1) trihter włoski: (1.1) imbuto