kpić () , , ,
czasownik (1.1) odnosić się z lekceważeniem, żartować, wyśmiewać, drwić
(1.1)
(1.1) Gombrowicz kpi sobie z jej oficjalnej reprezentacji i ze środowiska rodaków, zastygłych w sarmackiej mentalności, obyczaju i ceremonialności…
(1.1) szydzić
kpina , kpienie , kpiarz , kpiarstwo , kiep // kpiarski, kpiący kpiarsko
angielski: (1.1) jeer, jest, mock, sneer arabski: (1.1) سخر, تهكم, استهزأ białoruski: (1.1) кпіць, насміхацца brithenig: (1.1) rhiddigliddar esperanto: (1.1) moki francuski: (1.1) railler, se moquer hiszpański: (1.1) burlarse, mofarse, reírse, cachondearse jidysz: (1.1) שפּאָטן niemiecki: (1.1) spotten, verspotten, verhöhnen, verarschen nowogrecki: (1.1) κοροϊδεύω, ειρωνεύομαι, αστειεύομαι, γελώ portugalski: (1.1) zombar rosyjski: (1.1) насмехаться, высмеивать szwedzki: (1.1) raljera, gäckas, gyckla wilamowski: (1.1) foppa, föpa włoski: (1.1) beffare, deridere, scanzonare