archimandryta ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) w okresie wczesnego chrześcijaństwa: opiekun klasztorów na terenie danej diecezji (1.2) przełożony klasztoru w katolickich Kościołach wschodnich
(1.1-2)
(1.1) W liście do mnichów i archimandrytów Jerozolimy cesarz Marcjan obiecał śledztwo w sprawie czynów, których mieli się dopuścić Samarytanie przeciwko chrześcijanom, w tym plądrowania kościołów i majątków chrześcijan, a także zabójstwRafał Kosiński, Samarytanie w Cesarstwie Rzymskim w drugiej połowie V wieku [w:] Prace historyczne, Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego, zeszyt 138, str. 27..
archimandrycki
archimandrítēs
angielski: (1.1) archimandrite; (1.2) archimandrite białoruski: (1.1) архімандрыт ; (1.2) архімандрыт bułgarski: (1.1) архимандрит ; (1.2) архимандрит czeski: (1.1) archimandrita ; (1.2) archimandrita francuski: (1.1) archimandrite ; (1.2) archimandrite niemiecki: (1.2) Archimandrit portugalski: (1.1) arquimandrita ; (1.2) arquimandrita rosyjski: (1.1) архимандрит ; (1.2) архимандрит słowacki: (1.1) archimandrita , archimandrit ; (1.2) archimandrita , archimandrit ukraiński: (1.1) архімандрит ; (1.2) архімандрит węgierski: (1.2) arkimandrita włoski: (1.1) archimandrita ; (1.2) archimandrita