zaręczyny ()
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga (1.1) obrzęd wyrażenia woli bycia razem w małżeństwie;
(1.1)
(1.1) Planujesz zaręczyny w święta Bożego Narodzenia?
(1.1) zrękowiny, okliszczynyAnna Kostecka-Sadowa, Wybrane tendencje słowotwórcze w polszczyźnie południowokresowej na przykładzie Mościsk i okolic (uwagi o zjawiskach słowotwórczych w języku Polaków południowokresowych), „Socjolingwistyka” XXVII, 2013, s. 156.
(1.1) obrzęd
zaręczyć, zaręczyć się , zaręczać się zaręczynowy, zaręczony rączęta , ręczniczek , ręka
narzeczeństwo
angielski: (1.1) engagement, espousal, betrothal, affiance arabski: (1.1) خطوبة bułgarski: (1.1) годеж chorwacki: (1.1) zaruke czeski: (1.1) zasnoubení , zásnuby fiński: (1.1) kihlaus francuski: (1.1) fiançailles , accordailles hiszpański: (1.1) esponsales indonezyjski: (1.1) pertunangan japoński: (1.1) jidysz: (1.1) פֿאַרלאָבטונג kaszubski: (1.1) zrãkòwinë łaciński: (1.1) sponsalia maltański: (1.1) għars niemiecki: (1.1) Verlobung nowogrecki: (1.1) μνηστεία , αρραβώνας rosyjski: (1.1) помолвка słowacki: (1.1) zasnúbenie słoweński: (1.1) zaroka szwedzki: (1.1) förlovning tamilski: (1.1) நிச்சியம் ukraiński: (1.1) заручини węgierski: (1.1) eljegyzés wilamowski: (1.1) streŋkoviny włoski: (1.1) fidanzamento