erudio () (klasyczna)
czasownik przechodni (1.1) uczyć, nauczać, kształcić
(1.1) erudio, erudire, erudivi, eruditum
(1.1) Hunc puerum (in) iure erudiebam. → Uczyłem tego chłopca prawa. (1.1) Caesare rebus militaribus erudito Romani cunctam Galliam vincere potuerunt. → Ponieważ Cezar wykształcił się w sztuce wojennej, Rzymianie mogli podbić całą Galię.
(1.1) erudio + Acc. (in) + Abl. → uczyć (kogoś czegoś)
(1.1) doceo, instituo, praecipio
eruditrix , eruditor , erudimentum , eruditas , eruditio , eruditus eruditus, eruditorius erudite