prezbiter ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) duchowny drugiego stopnia święceń w chrześcijaństwie;
(1.1)
(1.1) Do biskupa dołączyli prezbiterzy i diakoni. (1.1) Prezbiter ubrany był w albę, stułę i czerwony ornat. (1.1) Kiedy prezbiterowi wolno udzielić bierzmowania?
(1.1) wyświęcić na prezbitera
(1.1) kapłan, ksiądz, duszpasterz
(1.1) duchowny
(1.1) neoprezbiter, proboszcz, wikary, kapelan
neoprezbiter , prezbiterium , prezbiterat , prezbiterianin , prezbiterianka , prezbiterianizm prezbiterialny, prezbiteriański
< → starszy
angielski: (1.1) presbyter baskijski: (1.1) presbitero chorwacki: (1.1) prezbiter czeski: (1.1) presbyter francuski: (1.1) presbytre hiszpański: (1.1) presbítero rosyjski: (1.1) пресвитер ukraiński: (1.1) пресвітер węgierski: (1.1) presbiter włoski: (1.1) presbitero