neoprezbiter ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) prezbiter w pierwszym roku po przyjęciu święceń
(1.1)
(1.1) Biskup poprosił neoprezbiterów, by stanęli wokół ołtarza. (1.1) Panie z sodalicji mariańskiej złożyły księdzu neoprezbiterowi życzenia. (1.1) W niedzielę ojciec neoprezbiter będzie udzielał błogosławieństwa prymicyjnego.
(1.1) ksiądz / ojciec neoprezbiter
(1.1) prezbiter, ksiądz, ojciec, duchowny, kapłan, duszpasterz
prezbiter , prezbiterium , prezbiterat , prezbiterianin , prezbiterianka , prezbiterianizm prezbiterialny, prezbiteriański
angielski: (1.1) newly ordained, neopresbyter czeski: (1.1) neopresbyter włoski: (1.1) sacerdote novello