kiełek ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) cześć zarodka zawierająca część korzeniową i pąk (1.2) skiełkowane nasiona roślin jadalnych w celach spożywczych
(1.1-2)
(1.2) Do ugotowanego pęczaku dodajemy ugotowaną soczewicę oraz pieczarki z cebulą. Wszystko mieszamy i posypujemy natką pietruszki albo kiełkami.
(1.2) kiełki lucerny / rzodkiewki / słonecznika
kieł , kiełkowanie , kiełkownica , wykiełkowanie , skiełkowanie kiełkować , wykiełkować , skiełkować kiełkowy
angielski: (1.1) shoot, sprout, chit birmański: (1.1) အပင်ပေါက် czeski: (1.1) klíček dari: (1.1) نوده; (1.2) نوده esperanto: (1.1) ĝermo estoński: (1.1) idu; (1.2) idu francuski: (1.1) brin , germe gudźarati: (1.1) અંકુર (aṅkura), કૂંપળ (kūmpaḷa) hiszpański: (1.1) grillo , germen interlingua: (1.1) germine laotański: (1.1) ຈາວ niemiecki: (1.1) Keimling rosyjski: (1.1) проросток , росток serbski: (1.1) клица szwedzki: (1.1) grodd ; (1.2) grodd tamilski: (1.1) முளை wilamowski: (1.1) kȧjm , kaeim