dziekan ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) kierownik wydziału uczelni; (1.2) prezbiter kierujący dekanatem, wikariusz rejonowy; (1.3) stopień duchowieństwa Wojska Polskiego (1.4) przewodniczący kolegium kardynałów; (1.5) najstarszy rangą i stażem przedstawiciel korpusu dyplomatycznego (1.6) przewodniczący rady adwokackiej
(1.1-5)
(1.1) Spotkałem dziekana, który wracał od rektora. (1.2) Dziekani przekazli proboszczom materiały duszpasterskie dostarczone przez kurię. (1.3) Brat babci Honoraty był dziekanem okręgu generalnego w Wojsku Polskim. (1.4) Następnie obowiązkiem i jednocześnie przywilejem dziekana jest sprawowanie pogrzebu zmarłego papieża, jeśli wakat nastąpił przez śmierć www.opiekun.kalisz.pl. (1.5) Dziś już można powiedzieć, że korpus dyplomatyczny akredytowany w Polsce będzie miał nowego dziekana sv24h.pl. (1.6) Dziekan rady adwokackiej zginęła w Smoleńsku.
prodziekan /, wicedziekan , dziekania , dziekanat , dziekanica , dziekanka dziekański
→ dziesiętnik
angielski: (1.1) dean; (1.2) dean; (1.3) dean; (1.4) dean; (1.5) dean; (1.6) president baskijski: (1.1) dekano bułgarski: (1.1) декан ; (1.5) доайен czeski: (1.1) děkan ; (1.2) děkan , vikář hiszpański: (1.1) decano słowacki: (1.1) dekan ; (1.2) dekan węgierski: (1.2) esperes włoski: (1.1) decano; (1.2) decano; (1.3) decano; (1.4) decano; (1.5) decano