nabożeństwo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) obrzęd religijny, niekiedy znacznie rozbudowany, odbywający się najczęściej w świątyni; (1.2) szacunek lub zachwyt okazywane komuś lub czemuś, często przesadny
(1.1) (1.2) ,
(1.1) Po nabożeństwie organista szybko zbiegł z chóru, gubiąc po drodze nuty. (1.2) Jacek zawsze ogląda swoje klasery z wielkim nabożeństwem.
(1.1) nabożeństwo majowe / czerwcowe / październikowe / pierwszopiątkowe / wieczorne / czterdziestogodzinne • nabożeństwo protestanckie / katolickie / zielonoświątkowe / …
(1.2) szacunek; estyma, nabożność, pietyzm, rewerencja; atencja, uważanie
(1.1) droga krzyżowa, majówka, różaniec, panichida, gorzkie żale, nieszpory, godzinki
nabożność , nabożnisiostwo , nabożnik , nabożniś , nabożnica , nabożnisia nabożny nabożnie nab.
jacy kędy bogowie, takie nabożeństwa
angielski: (1.1) service; (1.2) devotion białoruski: (1.1) набажэнства duński: (1.1) gudstjeneste fiński: (1.1) jumalanpalvelus hiszpański: (1.1) oficio (religioso); (1.2) devoción jidysz: (1.2) ייִראת־הכּבֿוד (jires-hakowed) niderlandzki: (1.1) dienst , eredienst niemiecki: (1.1) Andacht , Gottesdienst portugalski: (1.1) , rosyjski: (1.1) богослужение węgierski: (1.1) istentisztelet wilamowski: (1.1) ondaht , ōndaht , aondaocht , nabuøžeństvuø włoski: (1.1) funzione , ufficio ; (1.2) culto , venerazione