Qoelet ()
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna (1.1) Kohelet (1.2) Księga Koheleta
(1.2) Io, Qoelet, sono stato re d'Israele in Gerusalemme.Qoèlet 1,12 → Ja, Kohelet, byłem królem nad Izraelem w Jeruzalem.Księga Koheleta 1,12 (1.2) I rabbini di Israele dissero che Salomone compose il Cantico dei cantici in gioventù, il Libro dei Proverbi in maturità, Qoelet in vecchiaia.Alviero Niccacci, La casa della sapienza, Cinisello Balsamo 1994, str. 85. → Rabini izraelscy mawiali, że Salomon napisał „Pieśń nad pieśniami” w młodości, „Księgę Przysłów”, będąc dojrzałym, zaś „Księgę Koheleta”, będąc starcem.
(1.1) Ecclesiaste (1.2) Ecclesiaste, Libro di Qoelet, Libro di Ecclesiaste, Eccle, QoLa Bibbia di Gerusalemme, Bologna 1996, str. 10.
(1.1) autore (1.2) libro
(1.2) Antico Testamento
(1.1-2) → zbierający, zwołujący