śmiałek ()
, sylabizacja:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś bardzo odważny, nieustraszony, lekceważący niebezpieczeństwo rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) rodzaj roślin z rodziny wiechlinowatych () (2.2) roślina z rodzaju śmiałków (2.1)
(1.1) (2.1-2)
(1.1) Mężczyzna wszedł bez zabezpieczeń po elewacji budynku. Śmiałka zauważyli przechodnie, którzy poinformowali służbyWarszawa: 31-latek wspiął się na hotel Marriott, Interia.pl Fakty, 2019 06 03.. (1.1) Była zupełnie w mocy śmiałka, który ją zaczarował: tytułem szlacheckim, żądzą młodych zmysłów, odwagą rycerskąWiktor Gomulicki, Miecz i łokieć, Wyd. Czytelnik, Warszawa 1956, s. 98..
(1.1) chojrak, kozak, zuchwalec; chwat, junak
(1.1) tchórz, cykor
(1.1) ryzykant, awanturnik (2.1) rodzaj (2.2) roślina
śmiałość , śmiały , nieśmiałość , śmienie , ośmielanie , ośmielenie , onieśmielanie , onieśmielenie , śmiałka , Śmiałowice śmieć , ośmielać , ośmielić , onieśmielać , onieśmielić śmiały, nieśmiały śmiało, śmiale, nieśmiało
angielski: (1.1) daredevil białoruski: (1.1) храбрэц , смяльчак bułgarski: (1.1) смелчага , гидия czeski: (1.1) smělec esperanto: (1.1) bravulo; (2.1) deskampsio francuski: (1.1) casse-cou łaciński: (2.1) Deschampsia; (2.2) deschampsia niderlandzki: (1.1) waaghals portugalski: (1.1) temerario rosyjski: (1.1) храбрец , смелчак ukraiński: (1.1) сміливець włoski: (1.1) scavezzacollo