niewystarczający ()
(1.1) zaprzeczony imiesłów przymiotnikowy czynny od: wystarczać przymiotnik (2.1) niedostateczny, nieodpowiadający określonym wymaganiom
(2.1)
(1.1) Mały wąsik pod kulfoniastym nosem poruszył się na boki, a ręka poprawiła błyskawicznie monokl i wygładziła siwiejące baki. Szczupaczyńska dostrzegła, że łysinę zasłaniała pożyczka, finezyjna wprawdzie, lecz dalece niewystarczająca.
(2.1) mikry
(2.1) wystarczający
niewystarczająco
angielski: (2.1) insufficient, inadequate, deficient, nonsufficient bułgarski: (2.1) недостатъчен chiński standardowy: (2.1) 不够 (búgòu) czeski: (2.1) nedostatečný duński: (2.1) utilstrækkelig francuski: (2.1) insuffisant galicyjski: (2.1) insuficiente hindi: (2.1) अपर्याप्त (aparyāpt) hiszpański: (2.1) insuficiente, deficiente, exiguo, deficitario interlingua: (2.1) insufficiente, inadequate islandzki: (2.1) ófullnægjandi japoński: (2.1) kataloński: (2.1) insuficient łaciński: (2.1) incompetens niemiecki: (2.1) ungenügend, unzureichend, unzulänglich rosyjski: (2.1) недостаточный szwedzki: (2.1) otillräcklig, knapp, knaper ukraiński: (2.1) недостатній węgierski: (2.1) elégtelen wietnamski: (2.1) bất túc włoski: (2.1) deficiente, deficitario, incapiente