odłam ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) duża część odłamana od całości (1.2) ugrupowanie ludzi powstałe wskutek podziału większej grupy albo wskutek oddzielenia się od większej grupy (1.3) dział jakiejś całości (1.4) powierzchnia przełupanego minerału stanowiąca cechę charakterystyczną tego minerału
(1.1)
(1.1) Wszędzie leżały odłamy skalne, wśród których grasowały góralki. (1.1) Słowo wanta w gwarze podhalańskiej oraz tatrologii oznacza wielki odłam skalny. (1.2) Alkantaryni byli odłamem franciszkanów. (1.3) W swym traktacie nie zapomniał o żadnym odłamie mistycyzmu, wspomniał nawet o mistycyzmie mnichów palestyńskich. (1.4) Rumowisko karpackiego piaskowca jest tu bardzo zbite, twarde i śliskie w odłamie. W. Pol, Obrazy II.
(1.2-3) odłam +
(1.1) część (1.2) frakcja, stronnictwo (1.3) nurt
odłamek , odłamanie , odłamywanie odłamać , odłamywać
Henryk Gaertner, Gramatyka współczesnego języka polskiego. Część III, 1. Słowotwórstwo, Książnica – Atlas, Warszawa – Lwów 1934, s. 240.
angielski: (1.1) block; (1.2) breakaway, faction arabski: (1.2) شيعة francuski: (1.2) fraction hiszpański: (1.2) fracción kazachski: (1.2) жік portugalski: (1.2) fracção , włoski: (1.2) corrente , frangia