dopuszczać ()
czasownik przechodni niedokonany ( dopuścić) (1.1) pozwalać zbliżyć się do kogoś lub czegoś (1.2) uznawać coś za możliwe (1.3) doprowadzać samca do samicy w celu rozrodu czasownik nieprzechodni niedokonany ( dopuścić) (2.1) przystawać, zgadzać się na coś, nie przeszkadzać czemuś czasownik zwrotny niedokonany dopuszczać się ( dopuścić się) (3.1) robić coś, zwykle nielegalnego
(1.1-3) (2.1) (3.1)
(1.1) Cały czas rozmawia, nie dopuszcza nikogo do telefonu. (1.2) Przepisy krajowe, które dopuszczają rozwiązanie stosunku pracy z powodu osiągnięcia przez pracownika wieku emerytalnego, nie są sprzeczne z prawem unijnym. (2.1) Są jeszcze kraje, które nadal dopuszczają kary cielesne jako legalny sposób karania dzieci. (3.1) Złodziej ma wymówkę, gdy się sam sędzia kradzieży dopuszcza.
(3.1) dopuszczać się +
(1.2) przewidywać, przypuszczać (2.1) przyzwalać, zezwalać, pozwalać (3.1) popełniać
dopuszczający , dopust , dopuszczanie , dopuszczenie , dopuszczalność , puścizna , spuścizna dopuścić, popuścić , puszczać , puścić dopuszczalny, niedopuszczalny
angielski: (1.2) allow białoruski: (1.1) дапускаць; (1.2) дапускаць niderlandzki: (1.2) toelaten niemiecki: (1.2) zulassen; (2.1) zulassen rosyjski: (1.1) допускать; (1.2) допускать ukraiński: (1.1) допуска́ти