pocieszyciel ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ten, który daje pocieszenie
(1.1)
(1.1) Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Pocieszyciela, da wam, aby z wami był na zawsze.Ewangelia wg św. Jana 14,16 (1.1) Gdzie mam szukać pocieszycieli dla ciebie?Księga Nahuma 3,7
pociecha , cieszenie , pocieszanie , pocieszenie pocieszycielka pocieszać , pocieszyć , cieszyć , ucieszyć pocieszny pociesznie
angielski: (1.1) consoler, comforter bułgarski: (1.1) утешител fiński: (1.1) lohduttaja interlingua: (1.1) consolator łaciński: (1.1) consolator portugalski: (1.1) consolador rosyjski: (1.1) утешитель włoski: (1.1) consolatore