mandżur ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) (gwara więzienna) rzeczy osobiste
(1.1) – No to witaj, docent. Ta prycza jest wolna. Kładź mandżur i siadaj. – Jaki mandżur? – To, co trzymasz w rękach, to jest mandżur. Poważna sprawa – skarbowe rzeczy. Siadaj, odsapnijJanusz Anderman, Choroba więzienna: scenariusz filmowy, str. 59.. (1.1) Zrobiła się z tego afera, starszyzna zadzwoniła po strażników i musiałem szybko pakować „mandżur” (swoje rzeczy). Zostałem przeniesiony do innej celi, właśnie na frajernię, gdzie żadne zasady nie obowiązująPaweł Hochstim, Żelisław Żyżyński, Igor Sypniewski, ZaSYPAny. Życie na zakręcie.
Mandżur , Mandżuria , Mandżurka
zobacz też: Indeks:Polski - Gwara więzienna