konwojować ()
czasownik (1.1) towarzyszyć komuś lub czemuś w drodze w celu ochrony lub uniemożliwienia ucieczki
(1.1)
(1.1) Zawiadom lotną, żeby mnie konwojowali aż do Warszawy, na wypadek gdyby mi wóz nawalił. (1.1) Najprawdopodobniej świadek, jak każda inna tymczasowo aresztowana osoba, będzie konwojowany.
(1.1) eskortować
konwój , konwojowanie , konwojent , konwojentka , konwojowiec , konwojer konwojowy, konwojencki
angielski: (1.1) convoy białoruski: (1.1) канваіраваць bułgarski: (1.1) конвоирам esperanto: (1.1) konvoji francuski: (1.1) convoyer hiszpański: (1.1) convoyar interlingua: (1.1) conviar, convoyar nowogrecki: (1.1) συνοδεύω, φρουρώ portugalski: (1.1) comboiar rosyjski: (1.1) конвоировать ukraiński: (1.1) конвоювати