ordynariusz ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) w Kościele katolickim wyższy przełożony mający władzę kościelną nad jakimś obszarem lub grupą wiernych; (1.2) biskup diecezjalny (1.3) robotnik rolny w folwarku otrzymujący ordynarię
(1.1-3)
(1.1) Zgodnie z prawem kanonicznym ojciec prowincjał jest ordynariuszem dla podległych mu zakonników. (1.2) Naszego ordynariusza nie obchodzą problemy społeczne jego własnych diecezjan.
(1.1) ordynariusz +
(1.1) ordynariusz diecezji / diecezjalny / polowy / gliwicki / opolski / miejsca • miejscowy ordynariusz
(1.1) przełożony (1.2) biskup (1.3) chłop
ordynariat , ordynaria , ordynacja ordynariuszka ordynariuszowski ordynować
angielski: (1.1) ordinary czeski: (1.1) ordinář włoski: (1.1) ordinario