polimer ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) substancja chemiczna o bardzo dużej masie cząsteczkowej, składająca się z merów;
(1.1)
(1.1) Polimery naturalne są jednym z podstawowych budulców organizmów żywychpl.wikipedia.org.
(1.1) polimer naturalny / syntetyczny / modyfikowany / liniowy / rozgałęziony / bocznołańcuchowy / gwiazdowy / drabinkowy / usieciowany / cykliczny / katetanowy / rateksanowy / dendrymeryczny / szczepiony / winylowy / izotaktyczny / syndiotaktyczny / ataktyczny / ciekłokrystaliczny
polimeryzacja polimerowy
(polýs + méros) → liczny, duży + część
angielski: (1.1) polymer baskijski: (1.1) polimero białoruski: (1.1) палімер bułgarski: (1.1) полимер duński: (1.1) polymer francuski: (1.1) polimère hiszpański: (1.1) polímero kataloński: (1.1) polímer niemiecki: (1.1) Polymer norweski (bokmål): (1.1) polymer norweski (nynorsk): (1.1) polymer rosyjski: (1.1) полиме́р słowacki: (1.1) polymér szwedzki: (1.1) polymer ukraiński: (1.1) полімер włoski: (1.1) polimero