ponieść ()
czasownik przechodni dokonany (1.1) niosąc coś lub kogoś udać się gdzieś (1.2) zostać obarczonym (1.3) (o uczuciach i odczuciach) wywołać utratę kontroli nad sobą
(1.1-3)
(1.1) Jędrzej poniósł kankę z mlekiem do starej, schorowanej ciotki, która mieszkała za wzniesieniem. (1.2) Jeśli Rosjanie nie zrezygnują z okupacji Ukrainy, poniosą poważne konsekwencje. (1.3) Śpiew i muzyka Björk poniosły mnie w przepastne krainy imaginacji. (1.3) Janka poniósł koń i o mało nie stracił życia.
dać się ponieść • ponieść klęskę • ponieść konsekwencje • ponieść koszty • ponieść porażkę • ponieść sromotną klęskę • ponieść stratę • ponieść śmierć
(1.1) odnieść, odtaszczyć, podźwignąć, potargać, potaszczyć, zanieść, zatachać, zatargać, zataszczyć, zawlec (1.2) boleć, cierpieć, doświadczyć, doznać, wycierpieć (1.3) ogarnąć, opętać, osaczyć, owładnąć, porwać, przeniknąć, przepełnić, przeszyć, schwytać za duszę, schwytać za serce, ścisnąć za gardło
nieść, aspekt niedokonany ponosić poniesiony gdzie oczy poniosą • nosił wilk razy kilka, ponieśli i wilka
angielski: (1.1) carry; (1.2) bear, suffer, sustain białoruski: (1.2) панесці esperanto: (1.1) porti kaszubski: (1.1) pòniesc; (1.2) pòniesc; (1.3) pòniesc