kandelabr ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) stojący kilkuramienny świecznik; (1.2) kilkuramienna latarnia uliczna (1.3) coś o kształcie kandelabru (1.1)
(1.1-3)
(1.1) Wyrwał służącemu z rąk kandelabr i ująwszy samego za kark, wyprowadził do garderobyBolesław Prus, Emancypantki. (1.1) Czy menora jest typem kandelabru?
(1.1) świecznik (1.2) latarnia
kandelabrowy
(1.1) ,
angielski: (1.1) candelabrum białoruski: (1.1) кандэля́бр bułgarski: (1.1) кандела́бър duński: (1.1) kandelaber esperanto: (1.1) kandelabro hiszpański: (1.1) candelabro niemiecki: (1.1) Kandelaber rosyjski: (1.1) канделя́бр rumuński: (1.1) sfeșnic ukraiński: (1.1) канделя́бр włoski: (1.1) candelabro