szlafmyca ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) miękka czapka męska nakładana do spania; używana też jako poranne nakrycie głowy (1.2) safanduła
(1.1)
(1.1) Jacek włożył szlafmycę i podreptał do sypialni. (1.1) Z okien domów, na najmniejszy hałas, wyglądały ciekawie głowy w perukach, czepkach i szlafmycachJózef Ignacy Kraszewski, Z siedmioletniej wojny, Warszawa 1965, s. 136..
(1.1) założyć / włożyć / ubrać / nałożyć szlafmycę
(1.1) czapka
szlafmycka
(1.1) < → sen + → czapka
angielski: (1.1) nightcap duński: (1.1) nathue niemiecki: (1.1) Schlafmütze węgierski: (1.1) hálósapka włoski: (1.1) berretto da notte