__TOC__ roncar ()
czasownik nieprzechodni (1.1) chrapać (1.2) (o danielu w czasie rui) ryczeć (1.3) (o morzu, wietrze) huczeć, wyć (1.4) rzucać pogróżki, burczeć, warczeć
(1)
(1.2) remudiar (1.3) mugir
ronquear ronco, roncador roncamente ronquedad , ronquido , ronquera , ronco , ronca , roncador , roncadora , ronquez
< (rhónchos) → chrapanie, ryk
roncar ()
czasownik (1.1) chrapać
roncar ()
czasownik (1.1) chrapać
(1.1) Ningú no vol dormir amb ell perquè ronca fort.roncar, Gran Diccionari de la llengua catalana, enciclopedia.cat → Nikt nie chce z nim spać, bo głośno chrapie.
< (rhónchos) → chrapanie, ryk