__TOC__ kokon ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) powłoka osłaniająca larwy lub jaja niektórych zwierząt; (1.2) coś stanowiącego osłonę przed zagrożeniem zewnętrznym
(1.1-2)
(1.1) W pobliżu sieci samice pracowicie tkają opasły, ciepluteńki kokon wielkości czereśni, który zawieszony na suchych badylach będzie czekał wiosny.
(1.1) wić / pleść kokon
kokonizacja kokonik
angielski: (1.1) follicle, cocoon francuski: (1.1) cocon niemiecki: (1.1) Kokon rosyjski: (1.1) кокон słowacki: (1.1) kokón słoweński: (1.1) zapredek tuvalu: (1.1) ligoligo węgierski: (1.1) báb wilamowski: (1.1) zȧjdakokōn , kokōn, kokon
kokon ()
kokōn
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kokon
(1.1) ;