bezprawność ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co bezprawne (1.2) przedmiotowa cecha czynu sprawcy, ujmowana jako sprzeczność z obowiązującymi zasadami porządku prawnegoEncyklopedia „Gazety Prawnej”
(1.1-2)
(1.1) bezprawność postępku (1.2) bezprawność bezwzględna / względna • bezprawność czynu • domniemanie / wyłączenie / zarzut / zasada bezprawności
(1.1-2) nielegalność (1.1) nieprawność; trefność
(1.1) prawność, legalność (1.2) legalność
(1.1) nieuczciwość
(1.1) czarnorynkowość, półlegalność, niepełnoprawność, pokątność, spekulacyjność
bezprawie bezprawny bezprawnie
(1.1)
Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego. Inne słowniki (np.: Uniwersalny słownik języka polskiego) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
białoruski: (1.1) беззаконнасць ; (1.2) беззаконнасць białoruski (taraszkiewica): (1.1) бяспраўнасьць ; (1.2) бяспраўнасьць rosyjski: (1.1) беззаконность , бесправность ; (1.2) беззаконность , бесправность ukraiński: (1.1) беззаконність , безправність ; (1.2) беззаконність , безправність