idiotyzm ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) upośledzenie umysłowe w stopniu znacznym; (1.2) coś głupiego, nieroztropnego
(1.1) (1.2)
(1.2) O różnych już rzeczach słyszałem, ale żeby ktoś przebrał trupa i postawił na warcie, żeby na mecz pójść, to największy idiotyzm, z jakim miałem dotąd do czynienia – stwierdził Fred Marcinkowski, kręcąc z niedowierzaniem głową.
idiota , idiotka , idiotyczność , idioctwo , idiocenie , zidiocenie idiocieć , zidiocieć idiotyczny, zidiociały idiotycznie
angielski: (1.1) imbecility; (1.2) idiocy, lunacy, stupidity białoruski: (1.1) ідыятызм , ідыятыя bułgarski: (1.1) идиотизъм ; (1.2) идиотизъм , идиотщина , идиотство duński: (1.1) idiotisme , imbecilitet , idioti /; (1.2) idiotisme , idioti /, åndsvaghed hiszpański: (1.1) idiocia ; (1.2) idiotez niemiecki: (1.1) Idiotie ; (1.2) Idiotie , Dummheit