sujeto ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) podmiot (1.2) osobnik (człowiek) (1.3) temat, przedmiot
(2.1)
(1) sujetos
(1.1) El verbo debe concordar en número y en persona con el sujeto de la oración. → Czasownik musi zgadzać się co do liczby i osoby z podmiotem zdania.
(1.2) individuo (1.3) asunto
(1.1) oración
sujetar, sujetarse sujetador sujeción , sujetador
, przeszły bierny od subicĕre
(1.1) → orzeczenie