pałasz ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) odmiana broni białej o prostej głowni; rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) podłużna, spłaszczona ryba z rodziny pałaszowatych
(3.1) 2. od: pałać
(1.1) (2.1) (3.1)
(1.1) Niemiec, Moskal nie osiędzie, gdy jąwszy pałasza, hasłem wszystkich zgoda będzie i ojczyzna naszaJózef Wybicki: Hymn Polski, wersja pierwotna. (3.1) Jacku, czy w istocie pałasz płomiennym afektem ku naszej Joannie?
(1.1) pałasz waloński • pałasz jednosieczny / obosieczny (2.1) pałasz czarny • pałasz ogoniasty
pałaszowate , pałaszowanie , spałaszowanie pałaszować , spałaszować
(1.1) < Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 22. < → mieczAleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków 1927 (2.1) od (1.1)
angielski: (1.1) broadsword, backsword białoruski: (1.1) палаш rosyjski: (1.1) палаш ukraiński: (1.1) палаш