bezkarny ()
przymiotnik (1.1) taki, który uchodzi bez kary
(1.1)
(1.1) W małżeństwie jedna ze stron przeważnie dominuje drugą, stając się jej bezkarnym dręczycielem, fizycznym i moralnymMaria Kłańska Daleko od Wiednia. Galicja w oczach pisarzy niemieckojęzycznych, 1771-1918, Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych Universitas, Kraków 1991, ISBN 83-7052-021-9, s. 52..
bezkarność bezkarnie
angielski: (1.1) unpunished białoruski: (1.1) бяскарны, беспакараны bułgarski: (1.1) безнаказан czeski: (1.1) beztrestný duński: (1.1) straffri francuski: (1.1) impuni hiszpański: (1.1) impune niemiecki: (1.1) straffrei, straflos, ungestraft rosyjski: (1.1) безнаказанный ukraiński: (1.1) безкарний węgierski: (1.1) büntetlen włoski: (1.1) impunito